Category: kavyo

સરયૂ પરીખની એક રચના

હવે ના અધૂરી નીલ સરિતાનાં ખળખળતાં નીર, લોઢ  ઊમટે  ને ઓસરે  અધીર. ચહું  ભીંજાઉં,  રહી  તોય  કોરી, જરી પગને  ઝબોળી પાછી ફરી.   પહેલી પ્રીતનો  ઝીણેરો  ઉજાસ, કિરણ કમનીય કામિની ઉલ્લાસ. ઝૂકી ઝાકળ  ઝીલીને હસી જરી, કળી ખીલી ન ખીલી…

સરયૂ પરીખનું એક કાવ્ય

નાનું કુટુંબ વિખરાય એનું ભાવનિવેદન – સરયૂ પરીખ ******** વેરવિખેર વેગે વિખરાતી નાનીશી દુનિયા; પાંખો ફૂટીને ઊડતાં પતંગિયાં ! ગૂંથેલા માળાના કુંજન ને ગુંજન, ઓસરતા ભીને અવસાદે. ખુલ્લા ખાલીપાનાં ખોખાંને આજ સૌ ધીરેધીરે કરતાં નોખાં. એક એક ડગલાંએ અંતરપટ ખેંચ્યાં…

શ્રી હરીશભાઈ દવે અને મુક્તપંચિકાઓ

(નોંધ : નેટજગત પર પગ મુકતાં જ જે કેટલાક મુરબ્બીઓ–મીત્રોનો પરીચય થયો ને આજ દી’ સુધી જે તરોતાજા રહ્યો હોય તેવાં નામોમાં એક નામ શ્રી હરીશભાઈ દવેનું છે. એમનો પરીચય એમનાં કાર્યો દ્વારા કરી શકાય તે માટે તેમના બ્લૉગોની યાદી…

નેટજગતના એક જુનાજોગીની રચના : ‘નથી આવતી.’

શ્રી યશવંત ઠક્કર એક જાણીતું નામ. એમના સંવાદો નેટજગત પર રંગત જમાવતા હતા. આજે એમની એક પદ્યરચનામાં પણ એવી જ એક રંગત છે ! વાંચતાં જ મનને ભાવી ગઈ. મારા વાચકો સમક્ષ એને મુકીને એની રંગત સૌમાં વહેંચવાનો આનંદ ‘માતૃભાષા’…

એક ન અવતરેલી બાળકીના ઉદગાર

– યામિની વ્યાસ   આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે, મા ! મને તું આ જગતમાં આવવા દે !    વંશનું તુજ બીજ તો ફણગાવવા દે, ગોરમાની છાબ લીલી વાવવા દે !    તું પરીક્ષણ ભ્રૂણનું શાને કરે છે? તારી આકૃતિ…