Category: jugalkishor

શ્રમીકનું કાવ્ય – ૨

ઘંટીના પડ વચાળે.   વહેલાં જાગ્યાં, કામે લાગ્યાં; સવારથી બસ ઘંટીના પડ વચ્ચે કાયમ કરમે હોય લખ્યું ત્યમ સૌની હારે હારે રોજ હવારે અને બપોરે – એમ જ હાંજે, રાતે આખા જનમારાને દીવસ ગણીને, ખાંતે પુરા બળદ બનીને એક રોટલા…

રસદર્શન : ફુલનું અને કાવ્યનું અને –

”સૌંદર્યો વેડફી દેતાં ના ના સુંદરતા મળે; સૌંદર્યો પામતાં પહેલાં સુંદર બનવું પડે.” ફુલનું કે કાવ્યનું સૌંદર્ય એ અલબત્ત માણવાની બાબત છે. એટલે ફુલ કે કાવ્ય પાસે જઈને એના સૌંદર્યને માણવાનો અધીકાર હર કોઈનો હોઈ શકે છે. પણ ઉપરોક્ત પંક્તીઓમાં…

એક કાલ્પનીક સંવાદ !

ઘરથી સાવ નજીકમાં જ આવેલી બેંકમાં જતાં વચ્ચે આવતી હનુમાનજીની દેરીએ હાથ જોડીને પગે લાગવા જેવું કર્યું તે, (બસસ્ટેન્ડે ઉભેલા) જોઈ ગયેલા એ ભાઈએ, હું જેવો નજીક આવ્યો કે હળવેકથી પુછ્યું – તમે એમાં માનો છો ? હા, થોડુંઘણું….મેં એમને…

પતંગાબાદને એક છાપરેથી !

અમદાવાદને આ પતંગાબાદ નામે બોલાવવાનું રાખી શકાય. પણ અમદાવાદ તો બીજાં અનેક નામે બોલાવવા લાયક રહ્યું જ છે એટલે એને ફક્ત પતંગ સાથે જોડી રાખીને બાકીની બાબતોને કોરાણે થોડી મુકી દેવાય છે ? છતાં હજી ગઈ કાલે જ ગયેલી પતંગાઈને સાવ…

ગોડસે નહીં – GOD છે !

ગાંધી તારા દેશમાં ગાંધી શબ્દ વગોવાય, GOD બની જાય ગોડસે, મંદીર એનાં ચણાય. સાદી તારી જીવની, સાદી તારી વાત, તોય શકે ના જીરવી,  કેવી માનવજાત ! પગલું તારું એવડું માપ્યું નહીં મપાય, પણ એ ચરણે ચાલવું અઘરું નહીં જરાય. ચરણ-આચરણ…

બજેટ

પહેલાના જમાનામાં છાપરે, વંડીએ કે ક્યાં…..ક આજુબાજુ કાગડો બોલતો ને ઘરમાં તૈયારીઓ થતી મહેમાનોના આગમનની શક્યતાએ; બાળકોને ગળ્યું જમવાની તક ઉત્સાહ આપી દેતી ને મોટેરાંઓ  વહેવારો વીચારતા. (કાગડાને ઉડાડી મુકવાનું પાપ ગણાતું તેય યાદ…..) પછી………..તો  કાગડાનો બોલ ન ગમવાનું શરુ…

ભુખ્યાં તણો શું જઠરાગ્ની જાગશે ?!

જઠરાગ્ની–કાવ્ય – ૨ – જુગલકીશોર   ભુખ્યાં તણો શું જઠરાગ્ની જાગશે ?   જાગ્યો હતો એ જઠરાગ્ની ક્યારનો ! માગ્યો હતો ફક્ત અનાજ–દાણો, એયે મળ્યો ના બસ એટલે  જ વાળી દઈ રાખ, બુઝાવી દીધો ! ને  તોય એ નફ્ફટ જાગતો…

દર્શક : અમારા મનુભાઈ

– જુગલકીશોર.   દરીયાના રંગની, ઉંડું તાકતી, નીલી આંખો; અણીદાર – પોપટની ચાંચ જેવું જ કહી શકો – નાક; ઝીણો પણ તીણો અવાજ ને આઈન્સ્ટાઇનની યાદ અપાવે તેવાં ઝુલ્ફાં – પેટ જરા વધુ મોટું એટલે શરીરની ઉંચાઈ ઓછી બતાવે પણ…

રાજકારણમાં પડવાનું રહેવા દેજે, નીખીલ !

– જુગલકીશોર. –––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––– સ્નેહી નીખીલ, ઘણા સમય પછી આ લખવા બેઠી છું. પણ લખવું અ–નીવાર્ય બની રહે તેવા સમાચાર જાણ્યા એટલે ન રહેવાયું ! તારા નીર્ણયો અંગે મારે ભાગ્યે જ કશું કહેવાનું રહ્યું છે. આપણી મૈત્રી પણ આ જ મુદ્દા…