Category: C Pady

મારાં ગાંધીકાવ્યો !!

ગાંધીવંદ્…….ના ! (છંદ : શીખરીણી)   હણ્યો એને તોયે ધરવ ન થયો આ જગતને; દઈ આદેશોને ફગવી સઘળા  તર્પણ કર્યું. મઢ્યો એને ફ્રેમે, સરજી કંઈ શીલ્પો, સ્થીર કર્યો; ગલી, રસ્તે, ખુણે, લખી લખી દીધાં નામ, સરજ્યા નવા ગાંધી–માર્ગે વીવીધ ‘વ્યવસાયો’…

ફોટોગ્રાફર અને સેલ્ફી

ફોટોગ્રાફર અને સેલ્ફી (વસંતતીલકા–સોરઠા) તું તો હતો અવરની છબી પાડનારો, સૌને મઢી કચકડે, ખુશી  આપનારો; ભેળાં કરી સ્વજન, મીત્ર પ્રસંગમધ્યે – શોભા વધારી દઈ સૌ મન રાખનારો.   સૌને સમાવી દઈ તારી છબી મહીં, તું જાતે અલીપ્ત; રહી દુર જ, …

આજની તારીખે ફેસબુકે મારાં હાઇકુઓ !

શબ્દસવારી લેખકકાંધે; રામ, બોલો ભૈ રામ !  ***** કાગડો ચાંચે ઠોલે શબ્દને; અર્થ કોશમાં જીવે ! ***** શબ્દ અર્થને, અર્થ શબ્દને પુછે ખબરાંતર. ***** ગુજરાતીનો ચોપડે વહેપાર વેચાય શબ્દ. *****  કાવ્યનો શબ્દ અથડાતો કુટાતો અનર્થે શમે. *****  લખે ને છાપે…

તારાં (ફેસબુક) આંગણીયાં પુછીને જો કોઈ આવે … …

ફેસબુકીય વે’વારો   એ જી તારાં આંગણીયાં ‘પુછી’ને જો કોઈ આવે રે,                    પગલુછણીયાં એને આપજે રે જી ! ગારો આખા ગામનો લાવે રે,                …

એક જોડકણું

(છંદ : ઉપજાતી પરંપરીત)   ક્યારેક તો મંજીલ પ્હોંચશું, ને ક્યારેક તો એ સુખ નાનકું રુડું પામી શકીશું…..   બસ એમ ધારી, આ જીંદગી સાવ દીધી વીતાવી.   ના એ મળ્યું કોઈ જરીક સુખ, કે ના દીઠી મંજીલ પાસ આવતી.…

જુભૈનું “હવે તો –”

હવે તો તારા પગ પણ તને દેખાતા નથી.   તું જેને સુખ માને છે તે તારા પેટનો વીસ્તાર માત્ર છે.   અને ચાલતા રહેવા માટે તો જેની જરુર છે તે તારા પગ તો હવે તને –   – જુગલકીશોર  

ઉનાળો (એક અકાવ્ય)

    ઉનાળો ક્યાં ક્યાં વરસશે કોણ કહેશે ? એ એની અઢાર અક્ષૌહીણી સેના લઈને તુટી પડયો છે. એની સામે લડનારાં ને જીતી જનારાં ઘણાં છે…. પણ હારી જનારાં જે છે એને કોઈ સારથી નથી. જે છે તે બધાં હથીયાર…

“ચપટીક અજવાળું” – અરવિંદ બારોટ

 (ફણગો ફૂટવાની ઝંખનાનું ગીત)     ચપટીક અજવાળું આપો તો, માતાજી ! ચારચાર દીવાની માનતા કરું.. પહલીમાં પરવાળું આપો તો, માતાજી ! દરિયાના વિવાઃની વારતા કરું..   સાતસાત લીમડામાં એક ડાળ મીઠી ને, સાસુડી ઝેર જેવી કડવી રે લાગે, આયખું…

સરયૂ પરીખની એક રચના

તક  કે  તકલીફ – સરયૂ પરીખ ફરી  મળ્યાની તક  મળી, તકલીફ  ના ગણો. જત વાત છે  વીત્યાંની, વતેસર  નહીં  ગણો. દાવત  અમે દીધી ’તી, આવીને  ઊભા આપ, સહેજે  કરેલા   પ્યારને,   પર્યાય  નહીં  ગણો. હૈયે   ધરી મેં   હામ,   લીધો  હાથ   હાથમાં, ખબર  હતી આ  હેતને, સગપણ  નહીં ગણો. માનો તો  ફરી  આજ  ધરું   પ્રેમ  પુષ્પમાળ,  ભૂલમાં  ઝર્યાં    કુસુમને,  ઝખમ  નહીં  ગણો. સર્યો  એ  હાથ  મખમલી,  આભાસ  અન્યનો,  દુખતી નસની આહને  અભિશાપ નહીં ગણો. ચાલ્યા  તમે   વિદાર,  અભિનવના   રાગમાં,  પલકોનાં  જલ  ચિરાગને, જલન  નહીં ગણો. ———  “આંસુમાં સ્મિત” સરયૂ પરીખ.૨૦૧૧ પુસ્તકમાંથી.) 

શીયાળે ટાઢ્યમાં ઠર્યાં ’તાં અરજણીયા !

ઋતુ–સંહાર !    શીયાળે ટાઢ્યમાં ઠર્યાં ’તાં અરજણીયા, ઉનાળે તાપમાં મર્યાં. દીવસોના દીવસો લગ વેઠ્યું કરીને હવે વૈતરણી આખરે તર્યાં.   છાપરાંની ચાયણીથી ગળતી રહી વેદના, ને                   મળતી રહી એક પછી એક  આપદાયું; છેવટ તો અબખે પડી ને પછી…