Category: geet

“ચપટીક અજવાળું” – અરવિંદ બારોટ

 (ફણગો ફૂટવાની ઝંખનાનું ગીત)     ચપટીક અજવાળું આપો તો, માતાજી ! ચારચાર દીવાની માનતા કરું.. પહલીમાં પરવાળું આપો તો, માતાજી ! દરિયાના વિવાઃની વારતા કરું..   સાતસાત લીમડામાં એક ડાળ મીઠી ને, સાસુડી ઝેર જેવી કડવી રે લાગે, આયખું…

શીયાળે ટાઢ્યમાં ઠર્યાં ’તાં અરજણીયા !

ઋતુ–સંહાર !    શીયાળે ટાઢ્યમાં ઠર્યાં ’તાં અરજણીયા, ઉનાળે તાપમાં મર્યાં. દીવસોના દીવસો લગ વેઠ્યું કરીને હવે વૈતરણી આખરે તર્યાં.   છાપરાંની ચાયણીથી ગળતી રહી વેદના, ને                   મળતી રહી એક પછી એક  આપદાયું; છેવટ તો અબખે પડી ને પછી…

આ ભાષા કહો, કોની ?!

રસ્તાનો ચાલનાર બોલે, પંડીતજી, રસ્તાનો બોલનાર સાચો ! ભીડ્યાં કમાડ જરી ખોલે, શાસ્ત્રીજી, ભીતરની વાતને વાંચો  !   ગાંધીના દેશમાં રસ્તાનો ચાલનાર બોલે, તે સાચકલી બોલી, ભાષા-સમાજમાં મોંઘેરાં મુલ એનાં વાંચો ચોપડીયું ને ખોલી ! છેલ્લે બેઠેલાંનો પાટલો પહેલો,ઓ જ્ઞાની…

આત્મવંચનાનું ગીત !!

વ્યસ્ત છું     વ્યસ્ત છું. કાચબીય અલસતાથી ગ્રસ્ત છું………વ્યસ્ત છું.   યુગોથી ખરચતો રહ્યો ક્ષણો, ‘બેંગ’ના સમેથી એકઠા કરી રહ્યો અણુકણો, કામઢો છું હા, અહો, ઘણો; ને…એષણા–પરસ્ત છું…………………વ્યસ્ત છું   ઉંઘમાં અનંતતા અનુભવી રહું, જાગતાં સ્વકીયતા લવી રહું, જાતની પરખ…

અબળાનું વસ્ત્ર

અબળાનું વસ્ત્ર**   દરુપદી દોડે રે બજારમાં ! દીશાયું પ્હેરીને+ દોડે એકલી, બધાં જોવે તમાશો ‘સહકાર’માં !………દરુપદી૦   હજ્જાર હાથીનાં બળુકાં બાવડાં,               ખેંચે કાચા સુતરના રે તાર; કીડીને માથે રે કટક આવડાં !               એનો ક્યાં રે ગીયો કીરતાર…

એક ન અવતરેલી બાળકીના ઉદગાર

– યામિની વ્યાસ   આંગળી પકડીને તારી ચાલવા દે, મા ! મને તું આ જગતમાં આવવા દે !    વંશનું તુજ બીજ તો ફણગાવવા દે, ગોરમાની છાબ લીલી વાવવા દે !    તું પરીક્ષણ ભ્રૂણનું શાને કરે છે? તારી આકૃતિ…